De paarden van Marum, honderd op een kluitje op een zandverhoging, hun manen woest in de wind. Dat beeld, dat mythologische beeld staat nog steeds voor me.

Hun hoeven nog net droog, eromheen genie troepen in onmacht.

Dit staat nederland te wachten, zo'n overstroming maar dan op veel grotere schaal, zouden superduinen dat later nog tegen kunnen houden, volstaat een tweede rij waddeneilanden. Wij zijn de Bangla Desh van Europa, maar dan nog veel erger.

 

Dagelijks is daar het nieuws over de klimaatverandering, we kunnen daar niet meer onheen.

Een greep uit afgelopen week ; de hoogste golven ooit op de noordzee gemeten, poolkappen smelten veel sneller dan voorzien, de herfts van 2006  graad warmer dan het vorige record van 2005 (welke ook 1 graad warmer was dan daarvoor), astralische boeren plegen zelfmoord door de droogte van hun land, de ijskap van de Kilimandjaro is niet meer, de prognose dat 50% van de nu levende dieren in 2050 uitgestorven zijn, het blijkt dat juist ons land een excessieve temperatuursverhoging kent, etc....

 

Onze aarde, ons huis, heeft er schijnbaar flink genoeg van, we hebben er een potje van gemaakt, we zijn dezelfde parasieten als de wingerdranken die een boom doen verstikken.

Maar het is nog niet te laat vernam ik, ons noodlot valt nog te keren.

Laten we beginnen bij ons land dacht ik zo, want was het niet hier dat een donkerrode vlek ons markeert op een millieu kaart ?

Maar in de dagen vlak voor de verkiezingen bekent en nederlander kleur.

En die kleur is niet het groene maar het rode of het blauwe.

 

Wij zijn de paarden van Marum, met dat verschil dat wij zelf de veroorzaker zijn.

De vanzelfsprekendheid op redding is hiermee uitgesloten.

Onze tomeloze arrogantie en kleinburgerlijkheid roept het onheil op ons af, onheil dat nu nog niet goed begrepen wordt. Maar slechts begrijpelijk kan worden gemaakt in euro-grafieken.

Soms raakt dat nog iemand, maar evengoed wordt nog meer belang gehecht aan de continuering en liefst exponentiele groei van het consumeren.

 

Ik Borghesia stem Partij Voor de Dieren, de enige geheel groene partij van nederland.

 

Waar Engeland zijn Hawkins heeft, Houellebecq stof doet opwaaien in Frankrijk en   Rusland meesterschakers aan de lopende band produceert, heeft Nederland ook zijn echte genie, in de persoon van Gummbah.

Wie kent zijn boeken niet met de titels :

 

- Echte nachten, stugge vachten  

- Het geheim van het verdwenen mysterie

- De tijd vliegt slecht

- Een kalfslederen onderbroek

- De verbaasde analfabeet  

 etc....

 

en zijn niet verschenen boeken :

 

- Een lelijke homo heeft geen reet aan zijn kont

- Je weet waar mijn haarimplant begint, vriendje !  

 

Gummbah is de hedendaagse mozart uit Tilburg en de koning van het absurdisme. Onlangs een interview met het genie op de VPRO in het programma Picadia.

Voor liefhebbers van absurdisme een   document. Bekijk het interview maar eens in zijn geheel....dat loont.

 

Gummbah !  

 

 

Alleereerst wil ik aan het begin van deze posting vermelden dat ik naar alle tevredenheid in mijn huis hier in een haarlemse buitenwijk woon.  

 

 

Schoonheid in nederland is verbannen tot de marge, geworden tot een sluitpost dat geen geld opleverd.

Een bekende nederlandse fotografe, die de wereld had rondgereisd, claimde ooit dat nederland een lelijk land was. Haar oplossing was een kant opkijken waar de lelijkheid niet was, kijken naar een klein stukje van de werkelijkheid, en inbeelden dat dat geldt voor het hele.

Een mooie truc, die ik vaak probeer toe te passen. Maar ik merk dat dat isoleren van schoonheid en het extrapoleren ervan tot het gehele spectrum, strandt in het gemis van die schoonheid of door de overweldigende aanwezigheid van de hoeveelheid lelijkheid die alom aanwezig is.

 

Nederland is niet goed bezig, het is hier niet mooi. Dat is wat ik jullie probeer duidelijk te maken.

Een nederlandse stad is als de politiek zo vlak voor een verkiezing. Mooi waar het mooi moet zijn, met een rappe degradatie als de showcase van het centrum achtergelaten wordt.

Neem nu mijn eigen wijk. Ambitieus opgezet, maar de fiets- en voetpaden zakken in, de groenvoorziening kent geen onderhoud, de algehele openbare ruimte is ronduit triest.

Een paar straten verderop is het menens, dat is het domein van de sociale huurwoningen. Waar mensen wonen die het helemaal niet meer kan schelen, als ze maar aan het eind van de dag een paar euro overhouden voor een patatje in de

straatfriture. Onderwijl keilen ze een matras in een aanpalende sloot, en houdt de andere helft zich strak bezig met zelf-isolatie.

 

De nederlandse buitenwijken, de nederlandse steden, het klimaat, het troosteloos aandoende platteland (met de nadruk op plat). Soms grijpt het me naar de keel, en denk ik aan mijn reizen naar plaatsen waar het misschien niet zo "welvarend" is, maar waar de schoonheid je aan je opdringt. Waar elk voorwerp belangrijk schijnt te zijn en elke persoon je kan verleiden tot een hels avontuur.

Maar thans sta ik voor een kassa in de rij, met in mijn mandje een Unox worst en een pot bruine bonen van Hak. Wachtend totdat die hoogst irritante mede bewoners hun boodschappen hebben afgerekend. Ik ben denk ik toe aan een lange vakantie.

 

 

 

 

 

 

Hoewel de Lizard King en mijzelf elkaar graag in de tang nemen, zijn onze discussies niet zo bruut zoals het lijkt (tenminste dat denk ik).

Het is een manier om elkaar goed scherp te houden en een methode om met adrenaline de bloedvaten een beetje door te spoelen.  

 

Reeds eerder heb ik Lk gevraagd waarom hij ook niet een weblog begint. Een vers log van hem te lezen, zal ik even plezieriger en interessant vinden als het lezen van een goed Trouw artikel.   Ik denk dat meerderen dat ook met mij eens zijn.

Maar helaas, daar zit hij dan als een verstilde Boedha, terwijl hij ons al heeft kunnen verassen met vele meesterwerken van zijn hand.

Daarom mijn tweede verzoek aan LK om een weblog te beginnen. Verschuil je niet achter het niet hebben van tijd. Balkenende heeft er ook één en Geert Wilders is je ook al voor, dat zijn mensen die 18 uur per dag werken.  

Daar komt nog bij dat ik ook eens wil prijsschieten op je maffe hersenkronkels.

 

 

 

 

Akhnaton, was de farao die Egypte wilde veranderen. De farao met de zoektocht naar het schone, de eenvoud en het goede.

Een bescheiden man, maar tevens een mythische gigant, die waarschijnlijk model was voor Mozes en het christendom.

Akhnaton predikte broederscha en vrede.

Hij was de enige farao die oud en kwetsbaar in steen vereeuwigd werd. Alsof hij de enige was die de waarheid niet schuwde.

Akhnaton, was het die het aandurfde een sterk geworteld religieus stelsel in één keer te hervormen, met de introductie van de god Aton, de universele god van harmonie en liefde. Akhnaton was en is het protest tegen de gevestigde geestelijkheid en de eerste stap naar het humanisme in onze geschiedenis.

 

Ik ben geen Akhnaton, maar laten we eens voorstellen dat ik dat voor even ben, met dezelfde macht als hij destijds.

Voordat ik aan mijn plan zou beginnen, zou ik jullie mij vraag voor de laatste keer voorleggen ;  

 

...de islam staat ver van mij af, het sluit niet aan met mijn ideeen van vooruitgang, in de zin van het vergaren van kennis over de natuur, het waarderen van het het individu en het bedrijven van wetenschap.

Echter ik respecteer ideeen- en waardenstelsels die ons helpen; schoonheid, liefde, humaniteit en zachtmoedigheid, te vinden.

 

Deze vraag is door mij vele malen gesteld, en nu voor de laatste maal...is er iemand die mij uitvoerig uiteen kan zetten, dat de islam deze elementen bezit zonder zijn voorbehoud erop te hebben.  

 

Zonder bevredigend antwoord, mag Aton direct zijn rentree maken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De levensduur van een digitale camera is hoogstens een jaar of drie. Dat van een analoge bijna onbeperkt.

Denk je net het topmodel te bezitten en beloof je plechtig dat die de laatste is, en alles kan wat je tot het eind van je leven wilt.....komt er weer een super camera uit, die je aan het twijfelen brengt.

Een firma als Canon kent onze zwakheden en introduceert nieuwe modellen op strategische momenten. Binnenkort de Eos 30D, hieronder een impressie.

 

 

 

 

 

Niet dat het nieuwe jaar een rol van betekenis heeft gespeeld, maar na jaren een groot fumeur te zijn geweest, is de tijd gekomen om de pakjes shag en sigaren de deur uit te doen. Zelfs het stiekeme pakje of een eenzame sigaret bevinden zich niet meer in mijn nabijheid.

Afgelopen dinsdag zijn vijftig punten zorgvuldig gelaserd door een smokefree therapeut. Voorafgegaan door een interessant gesprek over het paffen zelf, het genot van het shaggies draaien, de heimwee die sigarenlucht kan brengen en alles wat je hiertegenover kunt stellen om dat allemaal snel te vergeten.

De laser staat aangesloten op een ouderwetse generator, echt een oostblok ding, die een lekkere lading af kan geven.

Dat merkte ik al snel toen de therapeut de eerste laser midden op mijn kruin richtte. Alsof hij met een (op het gasfornuis) heetgemaakt koperdraadje je hoofdhuid behandeld. Het effect was dat mijn benen meteen slap werden. Dat vertelde ik hem...waarna hij zei dat elk mens er wel anders   op reageerde, maar dat van die benen, vond hij wel interessant.

Zo ging hij verder die 50 punten af. Ik merkte dat de generator niet altijd de gelijke spanning afgaf, maar dat dat fluctueerde. Het kan de ouderdom van het apparaat zijn, maar het kan natuurlijk ook een wetenschappelijke verklaring hebben. Ik heb daar niet meer om gevraagd.

 

Na de behandeling voelde ik subtiele veranderingen, die ik niet direct kon plaatsen. Een sigaretje mistte ik niet, dus dat heeft toch wel gewerkt.

De volgende dag stond ik wel op met een groot abces op mijn rechteroog, nog nooit zo'n grote puist op die plek gehad. Om anderen in het OV en op het werk niet te shockeren, heb ik drie dagen met een oogverband rondgelopen.

Maar de hang naar een sigaret, sigaar, tabak, nicotinel, nicotineverband etc... heeft zich echter nog steeds niet gemanifesteerd.

Deze middag deed mijn rechterbeen wel vreemd, een lam gevoel. Ik kreeg het toen ik naar de dokter moest voor dat vreemde abces op m'n oog. Ik ben de rest van de dag maar thuis gebleven. En zo zit ik hier genietend van mijn triomf, me afvragend hoe lang de behandeling zijn effect heeft, en welke effecten ik kan verwachten. Spannend !

 

Allereerst allen een goed en gezond 2006 ! En dat het loonstrookje beter uitpakt dan dat we allemaal vrezen.

 

2006 wordt voor mij in elk geval een bijzonder jaar. Over enkele weken wordt een tweeling geboren, die hun invloed zullen uitoefenen tot mijn einde der dagen.

In DNA vorm zal ik voortleven, naar ik hoop op een nette manier.

 

Zoals je ziet heb ik rechts van het scherm een Flickr badge neergezet. Daar kun je mijn foto's bekijken.